Logo

Fundacja ANTY-IGO

Oficjalna strona internetowa Fundacji powołanej do realizacji zadań statutowych w zakresie ochrony rodzimej biosfery, edukacji oraz czynnego przeciwdziałania zagrożeniom związanym z rozprzestrzenianiem się Inwazyjnych Gatunków Obcych.

Rejestr komunikatów i analiz terenowych
26.06.2026 r.

Raport z monitoringu populacji szopa pracza

Analiza danych terenowych dotyczących dynamiki ekspansji IGO w zachodnich pasach leśnych. Odnotowano drastyczny wzrost presji drapieżniczej.
15.06.2026 r.

Wdrożenie procedur prewencyjnych

Zatwierdzenie zintegrowanych wytycznych technicznych w zakresie zabezpieczania obszarów chronionych przed inwazyjnymi gatunkami obcymi.
01.06.2026 r.

Status prawno-organizacyjny

Zakończenie prac nad jednolitymi standardami sprawozdawczymi dla grup interwencyjnych oraz koordynacja działań.
Materiał Dowodowy

Eksterminacja rodzimych gatunków

Inwazyjne Gatunki Obce bezwzględnie niszczą nasz ekosystem. Szop pracz to sprawny drapieżnik, który masowo plądruje dziuple, gniazda ptaków i dziesiątkuje populacje płazów. Brak natychmiastowych, radykalnych działań oznacza nieodwracalną katastrofę dla polskiej przyrody. Nie bądź biernym obserwatorem tej dewastacji.

Vademecum Kontroli IGO — Baza Wiedzy

Łowiectwo stanowi kluczowy element zintegrowanego systemu redukcji Inwazyjnych Gatunków Obcych. Poniższe opracowanie ma na celu usystematyzowanie wiedzy i ułatwienie działań operacyjnych w łowiskach.

Spis treści vademecum:

1. Gdzie szukać szopów

Szopy pracze najchętniej zasiedlają biotopy związane ze środowiskiem wodnym. Głównych stanowisk należy szukać w lasach liściastych i mieszanych graniczących z rzekami, jeziorami, stawami hodowlanymi oraz bagnami. Miejscami szczególnej koncentracji są starorzecza, trzcinowiska oraz okolice podmokłych olsów. Szopy chętnie penetrują również obrzeża pól uprawnych (zwłaszcza kukurydzy) oraz obszary podmiejskie i rekreacyjne, gdzie mają łatwy dostęp do bazy pokarmowej generowanej przez człowieka.

Analiza biotopu - fragment łowiska i kluczowe punkty żerowania: Miejsca żerowania

2. Jak wabić szopy

Skuteczne nęcenie szopów opiera się na ich silnym zmyśle węchu oraz wszystkożerności. Najlepsze rezultaty w nęciskach dają intensywnie pachnące karmy: ryby, słodkie owoce, a także kukurydza i sucha karma dla psów. W przypadku wabienia dźwiękowego sprawdza się stosowanie elektronicznych lub ręcznych wabików imitujących kniazienie zająca czy pisk myszy.

Przysmaki
Wabik

3. Jak tropić szopy

Trop szopa pracza jest niezwykle charakterystyczny i przypomina miniaturę ludzkiej dłoni. Odciśnięte pięć długich palców z widocznymi pazurami ułatwia identyfikację na błotnistym brzegu cieków wodnych lub na śniegu (podczas ponowy). Szukając śladów obecności, warto zwracać uwagę na porysowaną korę wokół dziupli starych drzew liściastych, rozrzucone resztki małż i raków nad wodą oraz specyficzne odchody pozostawiane często na pniach powalonych drzew lub grubych konarach.

Charakterystyczny trop szopa pracza przypominający dłoń: Tropy szopa
Materiał porównawczy - odchody szopa pracza: Odchody

4. Środki ostrożności i zagrożenia zoonotyczne

Szop pracz (Procyon lotor) jako gatunek inwazyjny stanowi bezpośrednie i poważne zagrożenie epidemiologiczne dla ludzi, zwierząt domowych oraz dziko żyjących. Bliski kontakt z tymi zwierzętami, ich wydalinami lub miejscami bytowania wymaga bezwzględnego przestrzegania rygorystycznych procedur sanitarnych.

Przypadek kliniczny neurobiologicznej migracji larw (larva migrans) w gałce ocznej pacjenta: Glista szopia

Cykl rozwojowy glisty szopiej (Baylisascaris procyonis)

Nematoda ta jest jednym z najniebezpieczniejszych pasożytów odzwierzęcych. Samice składają dziennie tysiące jaj, które z kałem trafiają do środowiska. W glebie przekształcają się w formę inwazyjną. Po przypadkowym połknięciu inwazyjnych jaj przez człowieka, w jelitach wykluwają się larwy. Przechodzą przez ścianę jelita do krwiobiegu i rozpoczynają agresywną, destrukcyjną migrację po całym organizmie. Larwy trafiają do mózgu, rdzenia kręgowego lub oczu, powodując nieodwracalne uszkodzenia neurologiczne, ślepotę, a w wielu przypadkach śmierć.

Inne kluczowe patogeny roznoszone przez szopy

  • Wścieklizna (Rabies virus): Szopy są jednym z głównych wektorów wirusa.
  • Świerzb drążący (Sarcoptes scabiei): Prowadzi do ciężkich infekcji skórnych i wyniszczenia organizmu.
  • Leptospiroza: Bakterie wywołują u ludzi ciężkie uszkodzenia nerek i wątroby.

Zasady i środki ostrożności:

  1. Środki Ochrony Osobistej: Wszelkie czynności przy tuszy szopa należy wykonywać wyłącznie w rękawicach nitrylowych oraz maseczce ochronnej.
  2. Higiena stanowiska: Nie wolno patroszyć szopów w miejscach publicznych. Narzędzia muszą być zdezynfekowane wrzątkiem lub chemią biobójczą.
  3. Zabezpieczenie psów: Psy myśliwskie powinny mieć bezwzględny zakaz kontaktu fizycznego z szopami oraz podlegać odrobaczaniu.
  4. Zbiórka odpadów: Pozostałości po patroszeniu stanowiące materiał skażony IGO geopolitical boundaries powinny być odpowiednio utylizowane.

5. Bezkrwawa eliminacja ze środowiska

Przeciwdziałanie ekspansji Inwazyjnych Gatunków Obcych wymaga elastyczności i stosowania metod adekwatnych do warunków otoczenia. W środowisku zurbanizowanym – w obrębie miast, parków miejskich czy ogrodów działkowych – tradycyjny odstrzał redukcyjny jest ustawowo niemożliwy z uwagi na bezpieczeństwo mieszkańców i bliskość zabudowań. W takich realiach Fundacja stawia na bezkrwawą eliminację opartą na specjalistycznych klatkach żywołownych .

Odłowione w ten sposób szopy są transportowane w bezpiecznych warunkach do certyfikowanych, zamkniętych azyli dla IGO działających na terenie kraju. Na miejscu zwierzęta poddawane są obligatoryjnej procedurze kastracji lub sterylizacji. Należy jednak z całą stanowczością podkreślić fundamentalną zasadę ekologiczną: szopy po zabiegu kastracji pod żadnym pozorem nie mogą zostać wypuszczone z powrotem do środowiska naturalnego.

Odłów szopa pracza przy użyciu specjalistycznej klatki żywołownej: Szop pracz w klatce żywołownej
Dlaczego kastracja w naturze nie rozwiązuje problemu?
Wykastrowany osobnik traci zdolności rozrodcze, ale nie traci instynktu drapieżcy ani potrzeby przetrwania. Przez każdy kolejny dzień swojego życia w europeischem ekosystemie, taki szop musi polować, aby się wyżywić. Oznacza to setki splądrowanych gniazd, zniszczonych lęgów rzadkich ptaków oraz tysiące uśmierconych płazów i drobnych ssaków. Każdy dzień bytowania bezpłodnego szopa na wolności to wyrok śmierci dla rodzimych gatunków. Dlatego bezkrwawa eliminacja jest skuteczna wyłącznie wtedy, gdy odłów wiąże się z dożywotnim odizolowaniem osobnika w szczelnym, kontrolowanym azylu.

6. Przepisy związane z polowaniem na szopy

W świetle polskiego prawa łowieckiego i rozporządzeń dotyczących ochrony przyrody, szop pracz jako Inwazyjny Gatunek Obcy (IGO) znajduje się na liście gatunków łownych z okresem polowań przez cały rok. Co ważne, na terenach obwodów łowieckich, na których występują głuszce lub cietrzewie, bądź realizowane są projekty wsiedlania tych ptaków, odstrzał szopów nie podlega żadnym ograniczeniom okresowym i jest rekomendowany jako priorytet. Dozwolone jest stosowanie pułapek żywołownych (zgodnie z przepisami o IGO) oraz prowadzenie polowań nocnych z wykorzystaniem optyki termowizyjnej i noktowizyjnej, zależnie od aktualnych wytycznych PZŁ i prawa krajowego.

Sugerowane typy amunicji:
W Polsce wolno polować jedynie amunicją centralnego zapłonu. Ponadto, w przypadku stosowania amunicji kulowej, ustawowo konieczne jest stosowanie pocisków półpłaszczowych, gwarantujących odpowiednie przekazanie energii i humanitarne obalenie celu. Amunicja kulowa powinna być stosowana do polowań na większych dystansach do celów znajdujących się na ziemi. Z kolei amunicja śrutowa powinna być stosowana w przypadku oddawania strzału do celu znajdującego się na drzewie — z powodu swojego niewielkiego zasięgu taka amunicja szybko opada, nie stanowiąc zagrożenia dla nikogo.

W świetle polskiego prawa łowieckiego i rozporządzeń dotyczących ochrony przyrody, szop pracz jako Inwazyjny Gatunek Obcy (IGO) znajduje się na liście gatunków łownych z okresem polowań przez cały rok.

Amunicja

7. Kontrowersje i aspekty społeczne

Zarządzanie populacją szopa pracza budzi silne emocje na styku środowisk łowieckich, przyrodniczych i opinii publicznej. Ze względu na swój "sympatyczny" wygląd zewnętrzny, szop bywa obiektem empatii ze strony osób nieświadomych skali zagrożenia ekologicznego, co rodzi opór przed jego humanitarną redukcją.

Odłowy sanitarne szopów budzą kontrowersje ale są konieczne: Pokot

8. Obszar występowania i historia ekspansji

Szop pracz jest gatunkiem rodzimym dla Ameryki Północnej. Jego historia w Europie rozpoczęła się w latach 30. XX wieku. Obecnie ekspansja tego gatunku gwałtownie postępuje z zachodu na wschód kraju.

Mapa

1. Początki inwazji: Jak szop trafił do Europy

Wszystko zaczęło się od ludzkiej fascynacji pięknym futrem i chęci „wzbogacenia” lokalnej fauny. Głównym punktem zapalnym ekspansji szopów stały się Niemcy.

1934 r. — Pierwsza celowa introdukcja w Niemczech

W Hesji (w okolicach Kassel, nad jeziorem Edersee) oficjalnie i celowo wypuszczono na wolność dwie pary szopów praczy. Celem było urozmaicenie i wzbogacenie lokalnej fauny leśnej.

1936 r. — Introdukcja w ZSRR

Władze radzieckie rozpoczynają wieloetapowy program introdukcji szopów na terenie całego kraju (w sumie wypuszczono ponad 1200 osobników), m.in. na Zakaukaziu i w Azji Środkowej.

1945 r. — Ucieczka z fermy w Wolfshagen

Podczas bombardowań pod koniec II wojny światowej z uszkodzonej fermy futerkowej w Wolfshagen (na wschód od Berlina) ucieka około 20-30 osobników, tworząc drugą potężną populację w Niemczech (tzw. populację brandenburską).

1954 r. — Introdukcja na Białorusi

Sowieci wprowadzają około 50 szopów w rejonie Homla, Brześcia i w dolinie Prypeci, co później da początek migracji w kierunku wschodniej granicy Polski.

Mitem jest, że za inwazję osobiście odpowiada Hermann Göring (choć jako Naczelny Łowczy III Rzeszy podpisał zgodę na introduktywne zasiedlenie w 1934 roku). Prawdziwym motorem napędowym były jednak ucieczki z licznych ferm futerkowych rozproszonych po całej Europie Środkowej.

2. Przebieg ekspansji i sukces ekologiczny

Po II wojnie światowej dwie niezależne niemieckie populacje (heska i brandenburska) zaczęły się gwałtownie powiększać i w końcu połączyły. Szop pracz okazał się gatunkiem o niezwykłych zdolnościach adaptacyjnych, zasilanym kilkoma unikalnymi cechami anatomicznymi i behawioralnymi:

  • Chwytne dłonie: Przednie łapy szopa mają budowę przypominającą ludzkie dłonie. Pozwalają mu one otwierać zatrzaski, zamki w śmietnikach, drzwi oraz bezbłędnie wspinać się po pionowych ścianach i drzewach.
  • Wszystkożerność: Szopy jedzą dosłownie wszystko – od owoców, owadów i kukurydzy, przez ryby i płazy, aż po jaja, ptaki, drobne ssaki oraz miejskie odpadki.
  • Brak naturalnych wrogów: W Europie brakuje dużych drapieżników (jak pumy czy rysie w odpowiednim zagęszczeniu), które mogłyby skutecznie kontrolować populację szopa.
  • Wysoka rozrodczość: Populacja szopa potrafi podwajać swoją liczebność co 2-3 lata. Samica rodzi średnio od 3 do 6 młodych w miocie.

Obecnie szacuje się, że w samych Niemczech żyje od 1,5 do ponad 2 milionów szopów. Miasto Kassel zyskało miano „europejskiej stolicy szopów”, gdzie zagęszczenie tych zwierząt w rejonach podmiejskich potrafi przekraczać 100 osobników na 100 hektarów.

3. Migracja do Polski: Dwa fronty inwazji

Do Polski szopy dotarły dwiema niezależnymi drogami, tworząc swoisty kleszczowy uścisk ekologiczny:

Dokumentacja kartograficzna: Główne wektory i fronty migracji populacji szopa pracza Mapa frontów migracji szopa pracza do Polski
  • Front zachodni (główny): Na początku lat 90. XX wieku pierwsze dzikie szopy zaczęły masowo przekraczać Odrę i Wartę, migrując z niemieckiej Brandenburgii. To stąd pochodzi najsilniejsza, stała populacja, która skolonizowała województwa lubuskie, zachodniopomorskie i dolnośląskie.
  • Front wschodni (słabszy): Równolegle pojedyncze osobniki migrowały przez rzekę Bug z terenów Białorusi (potomkowie sowieckich introdukcji w rejonie Brześcia), zasiedlając m.in. Polesie Lubelskie.

W latach 1994–2004 odnotowano gwałtowny boom populacyjny nad Odrą i Wartą. Obecnie szopy przesuwają się na wschód kraju w tempie 80–100 km na 5 lat, a pojedyncze osobniki lub grupy widywane są już w centralnej i południowej Polsce.

4. Zagrożenia ekologiczne i epidemiologiczne

Pojawienie się szopa pracza w Europie to katastrofa dla rodzimej bioróżnorodności. Jako świetny wspinacz i pływak, szop penetruje nisze niedostępne dla lisów czy jenotów.

  • Eksterminacja ptactwa: Szopy potrafią w jedną noc zniszczyć całe kolonie lęgowe ptaków wodno-błotnych (np. rybitw, mew, kaczek) oraz plądrować dziuple rzadkich ptaków (np. bociana czarnego czy gągoła). W Parku Narodowym „Ujście Warty” stanowią one jedno z największych zagrożeń dla chronionej fauny.

Oprócz tego szopy są rezerwuarem groźnych chorób i pasożytów:

  • Glista szopia (Baylisascaris procyonis): Nicień, którego jaja wydalane z odchodami szopa są śmiertelnie nebezpieczne dla innych zwierząt i ludzi (u człowieka mogą wywołać ciężkie uszkodzenia układu nerwowego i ślepotę).
  • Wścieklizna i świerzb: Szopy łatwo transmitują te patogeny na zwierzęta domowe.

5. Walka i próby redukcji populacji

Przez dekady europejskie prawo nie radziło sobie z problemem szopów. W Polsce do 1959 roku szop był paradoksalnie traktowany jako zwierzyna łowna z całorocznym okresem ochronnym! Dopiero drastyczny wzrost populacji wymusił zdecydowane kroki prawne.

Obecnie szop pracz znajduje się na liście Inwazyjnych Gatunków Obcych (IGO) Unii Europejskiej oraz Polski. Oznacza to całkowity zakaz jego wwożenia, hodowli, rozmnażania i sprzedaży.

Metoda Opis działania Skuteczność / Status
Odstrzał łowiecki W Polsce od 2009 r. na szopa można polować przez cały rok. Myśliwi intensyfikują działania (np. w samym okręgu zielonogórskim w trzy sezony odstrzelono ponad 7,6 tys. osobników). Niska do umiarkowanej. Odstrzał jedynie spowalnia ekspansję, ale nie jest w stanie jej zatrzymać, gdyż szopy szybko odtwarzają populację.
Odłów klatkowy Stosowanie żywołapek na terenach parków narodowych oraz w miastach, gdzie broń palna nie może być użyta. Lokalnie wysoka, pozwala chronić konkretne kolonie ptaków w okresie lęgowym.
Zabezpieczenia infrastruktury Zakładanie specjalnych plastikowych lub metalowych kołnierzy na drzewa z gniazdami ptaków (uniemożliwiających wspinaczkę szopów) oraz edukacja mieszkańców w zakresie zabezpieczania śmietników. Wysoka w skali mikro, chroni konkretne lęgi i ogranicza bazę pokarmową w miastach.

Podsumowanie

Historia szopa pracza w Europie pokazuje, jak nieprzemyślana ingerencja człowieka w ekosystem może wywołać lawinę zmian niemożliwych do zatrzymania. Szop pracz z powodzeniem zadomowił się w Europie i Polsce. Ze względu na jego plastyczność ekologiczną, całkowita eradykacja (usunięcie) tego gatunku z biocenozy europejskiej jest już dzisiaj praktycznie niemożliwa. Działania naukowców, leśników i myśliwych skupiają się obecnie nie na likwidacji, a na stałej kontroli i ograniczaniu liczebności populacji, by dać szansę na przetrwanie rodzimym gatunkom ptaków i ssaków.

O nas

Fundacja ANTY-IGO powstała z głębokiej, osobistej troski o przyszłość polskiej przyrody i unikalną bioróżnorodność naszych rodzimych ekosystemów. Jako wieloletni pasjonat środowiska leśnego oraz obserwator natury, każdą wolną chwilę spędzam w terenie. Stała, aktywna obecność w lasach i na obszarach podmokłych Polski zachodniej daje mi wyjątkową możliwość bezpośredniego, wnikliwego śledzenia zmian zachodzących w środowisku naturalnym – niestety, w ostatnich latach zmiany te coraz wyraźniej świadczą o postępującej degradacji biosfery.

"Uważam, że czynny udział w przeciwdziałaniu ekspansji inwazyjnych gatunków obcych jest moralnym i obywatelskim obowiązkiem każdego, kto posiada choć odrobinę świadomości ekologicznej i dostrzega destrukcję, jaka dzieje się na naszych oczach."

Nasza misja opiera się na dwóch fundamentalnych filarach: twardych, zdecydowanych działaniach zaradczych bezpośrednio w terenie oraz szeroko zakrojonej edukacji i budowaniu świadomości społecznej. Przeciwdziałanie zagrożeniom ze strony IGO, takich jak szop pracz, wymaga systemowych, profesjonalnych kroków. Fundacja stawia na ludzi, dla których ochrona polskiego dziedzictwa przyrodniczego nie jest jedynie teoretycznym hasłem, ale codzienną misją realizowaną w ścisłej współpracy z naukowcami, leśnikami i społecznościami lokalnymi.

Las

Realizowane i Planowane Projekty

Doświadczenie i Dotychczasowa Aktywność Terenowa

Działalność Fundacji opiera się na wieloletnim, praktycznym doświadczeniu założyciela w zakresie monitoringów przyrodniczych ekosystemów leśnych Polski zachodniej. Przed formalnym powołaniem organizacji, kluczowym elementem naszych działań była aktywna, stała współpraca z lokalnymi kołami łowieckimi, ukierunkowana na wspieranie zrównoważonej gospodarki populacjami dzikich zwierząt oraz humanitarną redukcję drapieżników alochtonicznych.

W ramach codziennej praktyki ochrony biosfery prowadzimy regularny monitoring obszarów leśnych oraz cieków wodnych pod kątem obecności IGO. Każde zidentyfikowane stanowisko bytowania oraz przypadki szkód w ekosystemach są przez nas dokumentowane. Podejmujemy czynny udział w oficjalnym zgłaszaniu występowania inwazyjnych gatunków obcych (IGO) bezpośrednio do właściwych urzędów gmin, co wspiera samorządy w realizacji ich ustawowych obowiązków ochrony środowiska.

1. Czynna Ochrona Dziupli i Siedlisk Lęgowych

Szop pracz jako doskonały wspinacz stanowi śmiertelne zagrożenie dla rzadkich gatunków ptaków gniazdujących w dziuplach oraz budkach lęgowych. W ramach działań operacyjnych testujemy i wdrażamy zabezpieczenia mechaniczne pni drzew, które skutecznie uniemożliwiają drapieżnikom dotarcie do lęgów.

Zastosowana fizyczna zapora uniemożliwiająca wspinaczkę drapieżników do dziupli: Platforma mechaniczna

2. Zintegrowany Monitoring Fotopułapkowy (Województwo Lubuskie)

Skuteczna kontrola populacji IGO wymaga precyzyjnych danych lokalizacyjnych. Prowadzimy szeroko zakrojony monitoring za pomocą sieci fotopułapek rozlokowanych w kluczowych korytarzach ekologicznych.

Mapa administracyjna z rejestrem lokalizacji punktów monitoringu (1-20): Mapa fotopułapek

3. Współpraca z Kołem Łowieckim „Borówka” (Obwód 220)

Kluczowym elementem optymalizacji działań redukcyjnych jest partnerska kooperacja z podmiotami bezpośrednio zarządzającymi obwodami łowieckimi. Fundacja prowadzi stałą, zintegrowaną współpracę z Kołem Łowieckim „Borówka” w ramach obwodu nr 220. Nasze działania polegają na regularnym dzieleniu się z Zarządem Koła szczegółowymi efektami i raportami z monitoringu wizyjnego oraz terenowego prowadzonego na tym obszarze.

4. Odbudowa Biosfery – Budowa i Montaż Bezpiecznych Budek Lęgowych

Skuteczne przeciwdziałanie eksterminacji rodzimych gatunków fauny to proces dwutorowy. Sama redukcja i izolowanie agresywnych Inwazyjnych Gatunków Obcych to za mało, by w pełni uzdrowić naruszoną strukturę przyrodniczą. Konieczne jest równoległe, aktywne dbanie o odbudowę rodzimej biosfery poprzez tworzenie bezpiecznych, sztucznych miejsc rozrodu.

W ramach tego projektu Fundacja projektuje, buduje i dystrybuuje specjalistyczne budki lęgowe dla ptaków (m.in. dla dzięciołów, sikor, sów oraz rzadkich gatunków kraskowatych) oraz schrony dla nietoperzy. Każda produkowana przez nas budka jest fabrycznie wyposażana w specjalne, autorskie kołnierze i osłony mechaniczne, uniemożliwiające drapieżnikom (w tym szopom i kunom) rozszarpanie otworu wlotowego lub zniszczenie gniazda. Dzięki temu tworzymy realne „strefy bezpiecznego wzrostu”, dając zdziesiątkowanym populacjom ptaków szansę na skuteczne wyprowadzenie lęgów i powrót do stabilnej liczebności w naszych lasach.

Drewniane budki lęgowe przygotowane dla ptaków

Budki lęgowe przygotowane w ramach działań statutowych fundacji.

5. System Zgłaszania Inwazyjnych Gatunków Obcych (IGO)

Fundacja rozwija własny, prosty system zgłaszania obserwacji Inwazyjnych Gatunków Obcych, którego celem jest ułatwienie mieszkańcom przekazywania informacji o zauważonych zwierzętach, ich tropach oraz śladach obecności. Formularz pozwala podać lokalizację GPS lub opis miejsca, dołączyć dokumentację fotograficzną albo materiał wideo oraz opcjonalnie pozostawić adres e-mail do kontaktu.

Zebrane zgłoszenia mają wspierać dokumentowanie występowania IGO, szybszą ocenę sytuacji terenowej i przekazywanie uporządkowanych informacji do właściwych instytucji. Projekt łączy działania obywatelskie z monitoringiem przyrodniczym prowadzonym przez Fundację.

Formularz zgłaszania obserwacji IGO dostępny na stronie Fundacji: Formularz zgłaszania Inwazyjnych Gatunków Obcych IGO

System Zgłaszania Inwazyjnych Gatunków Obcych (IGO)

Współdziałanie obywatelskie stanowi kluczowy filar skutecznej walki z ekspansją obcych gatunków. Jeżeli zaobserwowałeś szopa pracza, jego ślady, tropy lub podejrzenie splądrowania siedlisk lęgowych na terenie województwa lubuskiego, skorzystaj z poniższego oficjalnego formularza interwencyjnego.

Ważny komunikat urzędowy:
Wszystkie zweryfikowane zgłoszenia terenowe zarejestrowane przez Fundację ANTY-IGO są systematycznie katalogowane i **przekazywane bezpośrednio do Ministerstwa Środowiska oraz Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska (GDOŚ)**. Raportowanie odbywa się w pełnej zgodności z państwowymi wytycznymi i procedurami prawnymi dotyczącymi sprawozdawczości z przeprowadzonych działań zaradczych w ekosystemach naturalnych Rzeczypospolitej Polskiej.
STATUT FUNDACJI ANTY-IGO
Rozdział I. Postanowienia ogólne

§ 1
1. Fundacja pod nazwą „Fundacja Anty-IGO”, zwana dalej „Fundacją”, ustanowiona przez Konrada Kostrzewskiego, zwanego dalej „Fundatorem”, działa na podstawie ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach oraz niniejszego Statutu.
2. Fundacja posiada osobowość prawną.

§ 2
1. Siedzibą Fundacji jest Zielona Góra.
2. Czas trwania Fundacji jest nieoznaczony.
3. Terenem działania Fundacji jest obszar Rzeczypospolitej Polskiej, przy czym w zakresie niezbędnym dla realizacji swoich celów Fundacja może prowadzić działalność również poza granicami kraju.

Rozdział II. Cele i zasady działania Fundacji

§ 3
Celami Fundacji są:
1. Ochrona środowiska, przyrody oraz ochrona dziedzictwa przyrodniczego.
2. Przeciwdziałanie negatywnemu wpływowi inwazyjnych gatunków obcych, w szczególności szopa pracza.
3. Wspieranie działaniań związanych z monitoringiem, odłowem i ograniczaniem populacji inwazyjnych gatunków obcych.
4. Wspieranie ochrony siedlisk przyrodniczych i rodzimych gatunków fauny i flory.
5. Działalność edukacyjna w zakresie ochrony biosfery i ekologii.
6. Wspieranie badań naukowych związanych z ochroną przyrody.
7. Współpraca z administracją publiczną, organizacjami społecznymi i instytucjami naukowymi.
8. Ekologia i ochrona zwierząt.

§ 4
Fundacja realizuje swoje cele poprzez:
1. Finansowanie i doposażanie podmiotów oraz osób uprawnionych do działań ochronnych.
2. Zakup i udostępnianie sprzętu specjalistycznego.
3. Organizowanie i finansowanie akcji terenowych.
4. Prowadzenie kampanii informacyjnych i edukacyjnych.
5. Organizowanie szkoleń, warsztatów i konferencji.
6. Współpracę z jednostkami samorządu terytorialnego, Lasami Państwowymi, Polskim Związkiem Łowieckim, uczelniami i organizacjami pozarządowymi.
7. Finansowanie badań i monitoring przyrodniczy.

Rozdział III. Majątek i dochody Fundacji

§ 5
Majątek Fundacji stanowi fundusz założycielski w wysokości 1000 zł oraz inne mienie nabyte przez Fundację.

§ 6
Dochody Fundacji mogą pochodzić z:
1. Darowizn, spadków i zapisów.
2. Dotacji, subwencji i grantów.
3. Zbiórek publicznych i internetowych.
4. Odsetek bankowych oraz dochodów z majątku Fundacji.

§ 7
1. Fundacja nie prowadzi działalności gospodarczej.
2. Całość dochodów Fundacji przeznaczana jest na realizację celów statutowych.

Rozdział IV. Władze Fundacji

§ 8
1. Jedyną władzą Fundacji jest Zarząd.
2. Zarząd składa się z jednej osoby – Prezesa Zarządu.
3. Prezesa Zarządu powołuje i odwołuje Fundator.
4. Fundator może pełnić funkcję Prezesa Zarządu.
5. Kadencja Zarządu trwa 5 lat.
6. Dopuszcza się ponowny wybór na kolejne kadencje.

§ 9
Zarząd kieruje działalnością Fundacji i reprezentuje ją na zewnątrz.

§ 10
Oświadczenia woli w imieniu Fundacji składa Prezes Zarządu samodzielnie.

Rozdział V. Postanowienia końcowe

§ 11
Zmian Statutu dokonuje Fundator w formie pisemnej.

§ 12
1. Fundacja ulega likwidacji w razie osiągnięcia celów lub wyczerpania środków majątkowych.
2. Decyzję o likwidacji podejmuje Fundator.
3. Majątek pozostały po likwidacji przeznacza się na rzecz organizacji realizujących zbliżone cele statutowe.

Sekretariat i Kontakt

Jeżeli chcą Państwo podjąć współpracę wolontariacką, uzyskać informacje o realizowanych programach operacyjnych lub skonsultować działania edukacyjne, prosimy o kontakt z biurem Fundacji.

Fundacja ANTY-IGO

ul. Rolnicza 3
65-012 Zielona Góra

Telefon: +48 724-235-376
E-mail: kontakt@anty-igo.pl

Regulamin darowizn i płatności online

Obowiązuje od: 9 września 2026 r.

Najważniejsze: serwis Fundacji ANTY-IGO nie prowadzi sprzedaży towarów ani usług. Płatności dokonywane przez formularz wsparcia są dobrowolnymi darowiznami na realizację celów statutowych Fundacji.

§ 1. Dane Fundacji

1. Odbiorcą darowizn jest Fundacja ANTY-IGO z siedzibą w Zielonej Górze, ul. Rolnicza 3, 65-012 Zielona Góra, KRS: 0001262348, NIP: 9292096915, REGON: 545540065.

2. Kontakt z Fundacją: e-mail: kontakt@anty-igo.pl, tel. +48 724-235-376.

§ 2. Charakter i cel darowizny

1. Darowizna jest dobrowolnym i nieodpłatnym świadczeniem pieniężnym przekazywanym na rzecz Fundacji.

2. Darowizny są przeznaczane na realizację celów statutowych Fundacji, w szczególności na ochronę rodzimej przyrody i bioróżnorodności, monitoring i przeciwdziałanie inwazyjnym gatunkom obcym, działania edukacyjne, zakup sprzętu do monitoringu oraz działania ochronne prowadzone w terenie.

3. Przekazanie darowizny nie powoduje powstania po stronie Fundacji obowiązku dostarczenia Darczyńcy towaru ani wykonania odpłatnej usługi.

§ 3. Zasady przekazywania darowizn

1. Darczyńca wybiera kwotę darowizny oraz dostępną metodę płatności, a następnie przechodzi do obsługi transakcji przez operatora płatności.

2. Darczyńca powinien przed zatwierdzeniem płatności sprawdzić kwotę i dane transakcji.

3. Darowizna zostaje uznana za przekazaną po skutecznym zaksięgowaniu płatności i otrzymaniu przez Fundację potwierdzenia jej realizacji.

4. Koszty związane z wybraną metodą płatności, jeżeli wystąpią, są prezentowane Darczyńcy przez operatora płatności przed zatwierdzeniem transakcji.

§ 4. Operator płatności

1. Obsługę płatności internetowych zapewnia system Przelewy24, którego operatorem jest PayPro S.A. Agent Rozliczeniowy, ul. Pastelowa 8, 60-198 Poznań, wpisany do Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS 0000347935, NIP 7792369887, REGON 301345068.

2. Dostępność poszczególnych metod płatności zależy od operatora płatności, banku Darczyńcy oraz aktualnej konfiguracji serwisu.

3. Fundacja nie przechowuje danych logowania do bankowości elektronicznej ani pełnych danych kart płatniczych wykorzystywanych do autoryzacji transakcji.

§ 5. Potwierdzenie i identyfikacja wpłaty

1. Dane dotyczące transakcji, takie jak kwota, data, identyfikator płatności i status transakcji, mogą być przetwarzane w celu rozliczenia darowizny, prowadzenia dokumentacji księgowej oraz obsługi ewentualnych zgłoszeń.

2. Jeżeli Darczyńca potrzebuje potwierdzenia otrzymania darowizny przez Fundację, może skontaktować się z Fundacją, podając informacje pozwalające zidentyfikować wpłatę.

§ 6. Błędne, zdublowane lub nieautoryzowane płatności

1. Darowizna nie jest zakupem konsumenckim, dlatego nie stosuje się do niej zasad odstąpienia od umowy sprzedaży przewidzianych dla zakupów internetowych.

2. W razie omyłkowego podania kwoty, podwójnego obciążenia, podejrzenia nieautoryzowanej transakcji lub innego problemu z płatnością Darczyńca powinien niezwłocznie skontaktować się z Fundacją na adres kontakt@anty-igo.pl.

3. Wniosek dotyczący zwrotu zostanie rozpatrzony indywidualnie po potwierdzeniu tożsamości wpłacającego i danych transakcji, z uwzględnieniem obowiązujących przepisów prawa oraz możliwości technicznych operatora płatności.

§ 7. Reklamacje dotyczące płatności

1. Zgłoszenia dotyczące przypisania darowizny, jej zaksięgowania lub działania strony Fundacji można kierować na adres kontakt@anty-igo.pl.

2. Zgłoszenie powinno, w miarę możliwości, zawierać datę i kwotę transakcji, metodę płatności, identyfikator transakcji oraz opis problemu.

3. Fundacja rozpatruje reklamację w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia jej otrzymania. O sposobie rozpatrzenia reklamacji zgłaszający zostanie poinformowany na adres e-mail podany w zgłoszeniu.

4. Reklamacje dotyczące samej usługi płatniczej mogą podlegać również procedurze reklamacyjnej operatora Przelewy24.

§ 8. Dane osobowe

Zasady przetwarzania danych osobowych Darczyńców opisuje Polityka prywatności dostępna w serwisie Fundacji.

§ 9. Postanowienia końcowe

1. Regulamin jest dostępny nieodpłatnie na stronie internetowej Fundacji.

2. Fundacja może zmienić Regulamin w szczególności w razie zmiany prawa, metod płatności, operatora płatności lub sposobu działania serwisu. Zmiany obowiązują od dnia wskazanego w opublikowanej wersji Regulaminu i nie wpływają na darowizny dokonane przed ich wejściem w życie.

3. W sprawach nieuregulowanych Regulaminem zastosowanie mają przepisy prawa polskiego.

Polityka prywatności

Obowiązuje od: 9 września 2026 r.

1. Administrator danych

Administratorem danych osobowych przetwarzanych w związku z korzystaniem z serwisu www.anty-igo.pl jest Fundacja ANTY-IGO, ul. Rolnicza 3, 65-012 Zielona Góra, KRS: 0001262348, NIP: 9292096915, REGON: 545540065.

Kontakt w sprawach dotyczących prywatności i danych osobowych: kontakt@anty-igo.pl, tel. +48 724-235-376.

2. Jakie dane mogą być przetwarzane

W zależności od sposobu korzystania z serwisu Fundacja może przetwarzać:

Fundacja nie otrzymuje i nie przechowuje danych logowania do bankowości elektronicznej ani pełnych danych kart wykorzystywanych do autoryzacji płatności w systemie Przelewy24.

3. Cele i podstawy prawne przetwarzania

Dane mogą być przetwarzane w następujących celach:

4. Odbiorcy danych

Dane mogą być przekazywane wyłącznie w zakresie niezbędnym do realizacji danego celu, w szczególności:

Podmioty zewnętrzne przetwarzają dane zgodnie z własnymi obowiązkami prawnymi lub na podstawie odpowiednich umów i zasad świadczenia usług.

5. Okres przechowywania danych

Dane związane z darowiznami i dokumentacją finansową są przechowywane przez okres wymagany przepisami księgowymi i podatkowymi. Dane z korespondencji i zgłoszeń są przechowywane przez czas potrzebny do obsługi sprawy, realizacji celów statutowych oraz ewentualnego zabezpieczenia roszczeń. Dane przetwarzane na podstawie zgody są przechowywane do czasu jej wycofania, chyba że istnieje inna podstawa prawna dalszego przetwarzania.

6. Prawa osoby, której dane dotyczą

Na zasadach określonych w RODO osobie, której dane dotyczą, może przysługiwać prawo do:

W celu realizacji praw można napisać na adres: kontakt@anty-igo.pl.

7. Dobrowolność podania danych

Podanie danych jest co do zasady dobrowolne, jednak niektóre informacje mogą być niezbędne do obsługi płatności, udzielenia odpowiedzi, rozpatrzenia zgłoszenia lub wykonania obowiązków prawnych Fundacji.

8. Pliki cookies i dane techniczne

Serwis w obecnej wersji nie wykorzystuje własnych cookies do reklamy behawioralnej ani profilowania użytkowników. Może natomiast korzystać z rozwiązań technicznych oraz zasobów podmiotów zewnętrznych niezbędnych do prawidłowego wyświetlania strony, obsługi formularzy lub płatności. Po przejściu do serwisu operatora płatności zastosowanie mają również zasady prywatności i cookies tego operatora.

9. Bezpieczeństwo

Fundacja stosuje odpowiednie środki organizacyjne i techniczne w celu ochrony danych przed utratą, nieuprawnionym dostępem, zmianą lub ujawnieniem. Dostęp do danych jest ograniczany do osób i podmiotów, które potrzebują go do realizacji określonych zadań.

10. Zmiany Polityki prywatności

Polityka może być aktualizowana w związku ze zmianą przepisów, funkcjonalności serwisu lub dostawców usług. Aktualna wersja jest zawsze publikowana na stronie Fundacji wraz z datą obowiązywania.

Powiększenie